Categorie: Algemeen (pagina 1 van 25)

Tot rust komen in deze hectische tijd…

16/04/2020 : Het zijn bizarre, doch bijzondere tijden.

Nog nooit vielen alle externe activiteiten (behalve voor het werk en de boodschappen) voor iedereen weg.
Enerzijds roept dit (voor mij) rust op en een zee van ‘vrije tijd’ zonder al die ‘verplichtingen’, anderzijds valt hiermee ook structuur en regelmaat weg die in zekere zin houvast en controle geven.

Onrust

Deze morgen stond ik op met een hoofd vol vragen. Nu de maatregelen (zoals verwacht) opnieuw werden verlengd, de scholen zich digitaal aan het voorbereiden zijn op pre-teaching en we met zijn allen nog langer zoveel als mogelijk in ons kot blijven, voelde ik deze morgen opnieuw een soort onrust in mijn lijf naar boven komen.

Een soort onrust die ik voelde in het niet-weten. Niet weten hoe alles verder zou lopen, niet weten wat er nog allemaal op ons af zal komen, etc.
Een onrust zo duidelijk dat zelfs onze hond me aanvoelde en als een zottin aan het ijsberen was doorheen onze living.
Een onrust die me weg hield van mijn focus, een diep gevoel vanbinnen die er op één of andere manier uit moest voor ik verder kon. Het was voor mij immers werkdag vandaag, weliswaar een dag thuiswerk, maar toch wilde ik enkele zaken afwerken.

Bewuste aandacht

En dus ging ik even ademen. Even mijn eigen plekje opzoeken.
De onrust toelaten en zo weinig mogelijk oordeel proberen te koppelen aan mijn overspoelende gedachten.

Even bewust aandacht schenken, niet negeren.
Ademen en toelaten.
Gevoelens laten komen en gaan.

Ik adem…
En na een tijdje voel ik hoe ik zachtjes begin te wiegen.
Een beweging die me helpt, troost en heelt.

Gedachten en gevoelens zijn immers net als water.
Zolang het water stroomt en beweegt, blijft het zuiver.
En zo voelde het ook deze morgen.

Ademen en bewegen.
Ik laat het toe.
Ik laat het zijn.

En …

Ondertussen…

Keerde de rust terug,
Omdat het er mocht zijn!!!

Op dit moment is het nog niet mogelijk een individuele relaxatiesessie te boeken.
Toch nood aan een luisterend oor? Op zoek naar innerlijke rust?
Je kunt mij altijd bereiken via Messenger of mail.



Winter – Tijd voor een pauze

Alweer een tijdje geleden dat ik nog een ‘echte blog’ publiceerde.
Maar nu we binnen enkele dagen de winter ingaan, wilde ik toch enkele dingen delen.

De winter is in de natuur het seizoen waar alles tot rust komt. Waar de natuur een pauze neemt, zich terugtrekt en verstilt.

Maar stilte is geen stilstand. Ondergronds is er immers van alles gaande.
In de stilte recupereren de planten en de dieren. Ze nemen hun tijd om te rusten en tanken op die manier hun energie bij om in de lente weer volop te kunnen groeien en bloeien.

En zo is het ook voor ons als mens.
Ook wij hebben de tijd nodig om te recupereren, om de balans terug in evenwicht te brengen. Rust, stilte, ontspanning zijn broodnodig.

Ondertussen ben ik zelf erg gevoelig geworden om de signalen van mijn lichaam te voelen en te vertalen. Zo merk ik dat ik niet meer functioneer wanneer ik niet de nodige rust en tijd voor mezelf kan nemen.

De afgelopen periode was dit voor mij erg voelbaar.
Door omstandigheden vond ik de afgelopen tijd heel weinig tijd om me te voeden met dingen die mij energie geven. En ook al nam ik (bijna) dagelijks een minipauze of tijd voor mezelf, toch merk(te) ik dat het niet voldoende was (is).

Het vraagt tijd (ook voor mij) te accepteren dat je niet alles meer aankan wat je vroeger misschien kon. Dit niet omdat je het niet meer kan, maar omdat je sneller je grenzen voelt en deze het liefst van alles wilt bewaken.

Je grenzen bewaken, geen gemakkelijke oefening in een maatschappij waar alles mogelijk is.

En toch…
Ook dit is noodzakelijk.
Je vindt het in het durven ‘neen’ zeggen, maar ook in het nemen van een pauze, een moment voor jezelf of even niets doen.
Maar al te vaak zijn we steeds maar bezig, doen we door, leven we hierdoor steeds vaker op automatische piloot en raken hierdoor meer en meer mensen opgebrand.

En mede daarom maak ik vandaag de keuze om mijn wintertijd te benutten.
Er volgt een tijd zonder groepsworkshops, zonder nieuwsbrieven en blogs en misschien wordt ook Facebook iets stiller, maar ik besluit me even terug te trekken.
In mijn warme wintercocon, maar gelukkig goed omringd.

Mij zie je terug in de lente (tenzij ik plots HOT nieuws te melden heb) 🙂

Ik wens jou ook een rustige winter en alvast fijne feestdagen toe.

Hartegroeten, Vanessa

PS. Voor een individuele relaxatiesessie kan je mij altijd contacteren via de gebruikelijke wegen..

Inspirerend verhaal : Hoop

Er was eens een kleine vrouw die langs een stoffige veldweg kwam.

Ze was al tamelijk oud, maar haar loop was licht en haar lach had de frisse glans van een onbezorgd meisje. Bij een ineengekrompen gedaante bleef ze staan en keek naar beneden. Ze kon niet veel herkennen. Het wezen dat daar in het stof op de weg zat leek bijna figuurloos. Het deed haar denken aan een grauwe flanellen deken met menselijke vormen. Ze bukte zich en vroeg: “Wie ben jij?”

Twee bijna levensloze ogen keken moe omhoog. “Ik”? Ik ben het Verdriet”, fluisterde een stem stamelend en zo zacht dat ze het bijna niet kon horen.
“Och, het Verdriet!”, riep de kleine vrouw blij, alsof ze een oude bekende groette. “Je kent mij?”, vroeg het Verdriet wantrouwend. “Natuurlijk ken ik jou! Steeds weer heb je mij een stuk op mijn weg begeleid”. “Ja maar”, stotterde het Verdriet, “waarom vlucht jij dan niet voor mij”? Lees verder

Inspirerend verhaal: De visser

Er was een visser die in een hutje aan zee woonde.
Elke dag ging hij met zijn boot op zee een vis vangen,
genoeg voor zichzelf en zijn familie.
’s Avonds ging hij naar de lokale bar, met zijn vrienden banjo spelen.
En zo ging zijn leven verder.

Op een dag kwam een rijke toerist die de visser observeerde.
Hij zei tegen de visser: ‘Wel, je kunt beter twee vissen vangen in plaats van één!’ Lees verder

Draag zorg voor jezelf : 3 tips

Vorige week zat ik in de wachtzaal van de tandarts, toen ik de volgende quote zag hangen : “Je bent nooit zo hard aan vakantie toe als de week na je vakantie. ”

Kwam die even binnen..

Mijn vakantie lag al enkele weken achter mij, maar het schooljaar was net gestart en ik voelde nu pas hoeveel nood ik eigenlijk had aan rust en stilte.

Hoe fijn de zomervakantie ook was, hij was best druk.
Zoveel leuks op de agenda, zoveel te doen en te beleven.
Ik had het gevoel dat mijn aan-knop overuren had gedraaid en dat alle energie uit me was gezogen. Lees verder

Oudere berichten